Kluczowe czynniki do rozważenia przy wyborze śruby: zastosowania praktyczne, wybór

Dwa terminale mogą zamówić urządzenia do rozładunku statków śrubowych o tej samej wydajności z tabliczki znamionowej 800 t/h, co kończy się bardzo różną przepustowością roczną, ponieważ liczba określająca wydajność nabrzeża to ciągła wydajność, jaką utrzymuje maszyna po dotarciu podajnika wlotowego do ładunku na dnie ładowni.

Firma Hangzhou Aotuo Mechanical and Electrical Co., Ltd. (AOTUO), założona w 2003 r., buduje ślimakowe urządzenia rozładunkowe o wydajności do 3000 t/h dla statków o nośności do 200 000 DWT i była wiodącą jednostką opracowującą chińską normę branżową JC/T 2575 (Masowy cementowy rozładunek śrubowy). Poniższe czynniki decydują o tym, czy projekt terminala spełnia docelową przepustowość: zachowanie materiału, wymagana ciągła wydajność, geometria statku i ładowni, układ nabrzeża, konfiguracja montażu, kontrola zapylenia i strategia zużycia.

Co właściwie robi rozładunek statku śrubowego

Urządzenie rozładowujące statek śrubowy to urządzenie do ciągłego mechanicznego rozładunku, które zbiera materiał sypki z ładowni statku za pomocą poziomej śruby wlotowej, podnosi go przez pionowy przenośnik ślimakowy i rozładowuje do systemu transportu nabrzeża bez cyklu chwytania.

Maszyna pracuje w trzech etapach: podajnik wlotowy zbiera materiał z podłogi ładowni, pionowa śruba podnosi go przez obudowę na wysięgnik, a ślimak przenoszący lub rynna dostarcza go na przenośnik brzegowy, zjeżdżalnię powietrzną lub lej odbiorczy. Ponieważ nie ma podróży powrotnej, wydajność zależy od tego, jak stabilnie podajnik wlotowy pozostaje zakopany w ładunku, a nie od tego, jak szybko może się poruszać chwytak. Zamknięta obudowa chroni również ładunek przed wiatrem pomiędzy ładownią a nabrzeżem, dlatego też systemy śrubowe są stosowane tam, gdzie limity cząstek stałych są ograniczone.

Zachowanie materiału Ustawia geometrię śruby

Gęstość nasypowa, ścieralność, zawartość wilgoci i dopuszczalne pękanie cząstek określają średnicę ślimaka, skok, materiał lotu i moc zainstalowaną przed rozpoczęciem jakichkolwiek porównań komercyjnych.

Wydajność skaluje się mniej więcej z kwadratem średnicy ślimaka i liniowo ze skokiem i prędkością obrotową, więc tę samą wydajność nominalną można osiągnąć przy użyciu dużej, wolnej śruby lub mniejszej, szybkiej śruby. Szybka maszyna o małej średnicy jest lżejsza i tańsza, ale zwiększa pękanie cząstek i zużycie krawędzi, co ma znaczenie w przypadku ziarna i węgla ściernego.

Wilgoć jest czynnikiem najczęściej niedocenianym. Cement, który wchłonął wodę, tworzy grudki, które nie będą spływać do podajnika wlotowego, a węgiel o dużej wilgotności powierzchniowej może przyklejać się do wnętrza obudowy i zmniejszać efektywny przekrój transportowy. W ofercie należy podać projektową zawartość wilgoci i gwarantowany współczynnik przy tej wilgotności, a nie tylko wartość w najlepszym przypadku.

Mobilny transporter węglowy do rozładunku węgla ściernego Obsługuje transport węgla i ścierniwa o wysokiej zawartości wilgoci dzięki zamkniętemu przenośnikowi ślimakowemu, elementom odpornym na zużycie i wydajnościom od 200 do 3000 t/h. Zobacz produkt →

Do transportu węgla ściernego montowane na szynach ślimakowe urządzenia rozładowujące węgiel są wyposażone w odporne na zużycie elementy transportowe i zamknięte punkty przeładunkowe.

Wymagana prędkość ciągła, rozmiar statku i geometria nabrzeża

Dobierz wielkość urządzenia rozładowującego na podstawie średniego ciągłego przepływu wymaganego w oknie nabrzeża, a następnie dodaj margines na czyszczenie ładowni i zmiany luków; Sama wartość szczytowa z tabliczki znamionowej będzie zawyżać roczną przepustowość.

Przykładowe obliczenia: terminal planujący 1,2 miliona ton importu cementu rocznie, 300 dni roboczych, 18 produktywnych godzin postoju dziennie i 75% dostępności mechanicznej potrzebuje 1 200 000 podzielonych przez (300 x 18 x 0,75), czyli 296 t/h średniej ciągłej wydajności. Maszyna o wydajności 400 t/h ma wówczas około 35% wolnego miejsca na przejścia czyszczące, zmiany włazów i utratę wydajności występującą podczas opróżniania ładowni.

Rozmiar statku powoduje dwa ograniczenia fizyczne. Wolna burta podnosi się wraz z rozmiarem statku, zatem pionowa śruba i wysięgnik muszą sięgać dna ładowni przy najniższym oczekiwanym zanurzeniu, jednocześnie pozostawiając zrębnicę luku w najgłębszym miejscu. Resztę ustala geometria ładowni: wymiary włazów, liczba ładowni i przeszkody wewnętrzne decydują o tym, ile ładunku podajnik wlotowy dotrze bez pomocy. Następnie układ nabrzeża ustala obwiednię maszyny, ponieważ długość nabrzeża, położenie pachołków i trasa przenośnika brzegowego są już gotowe.

Konfiguracja montażu: zasięg, roboty budowlane i zajętość miejsca do cumowania

Pięć konfiguracji cementowych, stała, kolejowa, oponowa, pokładowa i montowana na pojeździe, zapewnia zasięg podróży w porównaniu z kosztami robót budowlanych i elastycznością miejsc postojowych; wybór zwykle zależy od układu nabrzeża, a nie od szybkości rozładunku.

Naprawiono urządzenie rozładowujące statek śrubowy do dedykowanych terminali cementowych W przypadku dedykowanych nabrzeży ta stała jednostka eliminuje wózki szynowe i obsługuje statki o nośności 600–15 000 DWT przy prędkości 100–500 t/h. Zobacz produkt →

Przenośny szynowy rozładunek statków śrubowych do wielomiejscowych ładunków masowych Porusza się między nabrzeżami po szynach i obsługuje statki o masie 1 000–70 000 DWT z prędkością 200–1 500 t/h przewożące cement, węgiel, zboże i koncentraty. Zobacz produkt →

Jednostki montowane na oponach zmniejszają koszty szyn, ale wymagają twardej podstawy o odpowiedniej nośności i zapewniają mniej precyzyjne pozycjonowanie przy włazie. Jednostki pokładowe podróżują wraz ze statkiem i terminalami skafandrów bez zamontowanego na nabrzeżu urządzenia rozładowującego. Jednostki montowane na pojazdach służą do operacji tymczasowych lub o małej objętości. Instalacje referencyjne obejmują Port w Brisbane w Australii oraz projekty w porcie Mariveles na Filipinach.

Kontrola zapylenia i zgodność z wymogami ochrony środowiska

Ponieważ materiał przemieszcza się wewnątrz zamkniętej obudowy ślimaka, punkty emisji w urządzeniu rozładunkowym ślimakowym ograniczają się do wlotu ładowni i transportu wyładowczego, dlatego często określa się tę technologię tam, gdzie rozładunek chwytakowy lub pneumatyczny przekraczałby lokalne limity cząstek stałych.

• Praktyka uszczelniania i przycinania podajnika wlotowego w ładowni, dzięki czemu punkt odbioru jest zakopany w ładunku
• Obudowa rynny transferowej pomiędzy wysypem urządzenia rozładunkowego a przenośnikiem brzegowym
• Rozmiar odpylacza i media filtracyjne dobrane do konkretnego ładunku, ponieważ pył cementowy i pył węglowy zachowują się inaczej w filtrze workowym

Limity cząstek stałych są ustalane w pozwoleniu na prowadzenie terminalu, a nie przez dostawcę sprzętu, i różnią się w zależności od jurysdykcji i portu. Uzyskaj na piśmie limity pozwolenia, podaj je w specyfikacji technicznej i zażądaj od dostawcy potwierdzenia, które punkty emisji obejmują wycenę.

Całkowity koszt posiadania: co należy wziąć pod uwagę w porównaniu

Porównaj oferty w określonym zakresie kosztów w ustalonym okresie: sprzęt, prace budowlane na nabrzeżu, zasilanie i okablowanie, transport w dół i odpylanie, uruchomienie, części zamienne i przestój, którego pozwala uniknąć osiągnięta szybkość rozładunku.

Demurrage to linia, którą najłatwiej pominąć i najtrudniej przyswoić. Maszyna dostarczająca 300 t/h zamiast 400 t/h w przypadku ładunku o masie 30 000 ton dodaje około 25 godzin czasu postoju na każde zawinięcie, a za ten czas rozliczany jest statek, miejsce nabrzeża i następnego klienta.

AOTUO produkuje rozładowarki ślimakowe od 2003 roku i posiada ponad 100 patentów oraz praw autorskich do oprogramowania; jego rola jako wiodącej jednostki opracowującej JC/T 2575 jest udokumentowana w jego dokumencie profil firmy .

Strategia dotycząca zużycia, konserwacji i części zamiennych

Zgarniaki ślimakowe, podajnik wlotowy i rynna wylotowa to elementy najbardziej narażone na zużycie; na węglu ściernym lub klinkierze wymienne lub utwardzane segmenty zabierakowe umożliwiają renowację na nabrzeżu, a nie w warsztacie.

• Zgarniaki i płyty okładzinowe: monitoruj zaokrąglenie i luz krawędzi oraz przechowuj wymienne segmenty w magazynie
• Podajnik wlotowy: najbardziej narażony element i ten, który najprawdopodobniej ulegnie odkształceniu w wyniku kontaktu z podłogą ładowni
• Pionowa przekładnia śrubowa: przenosi największe obciążenie w układzie napędowym, dlatego pobieranie próbek oleju i kontrola wibracji należą do rutynowych czynności
• Łożyska i uszczelki przy śrubie pionowej: główną przyczyną awarii jest wnikanie pyłu, co sprawia, że stan uszczelnienia jest głównym wskaźnikiem

Planowanie konserwacji powinno opierać się na harmonogramie statku, a nie na odstępach kalendarzowych, a lista części zamiennych powinna określać, które elementy są zastrzeżone i jaki ma zastosowanie czas realizacji, ponieważ importowane komponenty mogą wydłużyć planowany przestój.

Pytania, które planiści terminali zadają przed podpisaniem umowy

Jaką szybkość rozładunku należy określić dla rozładunku statków śrubowych?

Określ średnią stałą stawkę wymaganą w oknie nabrzeża powiększoną o marżę. Z powyższych obliczeń wynika, że ​​1,2 miliona ton rocznie przez 300 dni i 18 produktywnych godzin dziennie przy 75% dostępności wymaga 296 t/h, więc maszyna o wydajności 400 t/h zapewnia około 35% zapasu. Wydajność powyżej 1000 t/h wymaga większych średnic ślimaków i cięższych konstrukcji, a obecna górna granica zakresu sięga 3000 t/h.

Czy jeden statek rozładunkowy może obsłużyć cement, klinkier, węgiel i zboże?

W większości projektów maszyna jest konfigurowana wokół jednej rodziny materiałów. Cement i klinkier mają podobną gęstość nasypową, ale różnią się ścieralnością i temperaturą resztkową; ziarno dodaje limity pękania i wymagania higieniczne pomiędzy ładunkami; węgiel zwiększa ścieranie i, w przypadku niektórych gatunków, ryzyko wybuchu pyłu. Istnieją konfiguracje obejmujące wiele materiałów, ale procedura zmiany, wymagania dotyczące czyszczenia i stawka gwarantowana dla każdego ładunku muszą być zapisane w umowie.

Co należy sprawdzić przed przyjęciem maszyny na nabrzeże?

Sprawdź ciągłość przepływu projektowanego ładunku, wyrównanie i wydajność interfejsu wylotowego, emisję pyłu w punktach wlotu i przesyłu, ustawienia zabezpieczeń napędu i listę części zamiennych. Testy odbiorcze muszą określać ładunek, zawartość wilgoci i stan statku, ponieważ szybkość mierzona dla suchego, sypkiego ładunku nie będzie odzwierciedlać wydajności na mokrym lub zagęszczonym materiale.

Wybór sprowadza się do dopasowania czterech zmiennych, którymi nie można ze sobą handlować: ładunku, wymaganej wydajności ciągłej, geometrii nabrzeża oraz limitów emisji określonych w pozwoleniu na eksploatację. Maszyna, która pasuje do wszystkich czterech, utrzyma swoje tempo przez cały okres użytkowania terminala; jeden, który pasuje do trzech, będzie wymagał obejścia w serwisie.